Reisblog | Al etend door Rome, Italië

 

Ik bracht een kleine week door in Rome. Zes dagen keihard genieten! Ik heb heel veel van de prachtige stad gezien, maar ook enorm van de Italiaanse keuken genoten. Spaghetti, ravioli, pizza, mozzarella, focaccia, bruschetta én natuurlijk Italiaans ijs. Ik neem jullie mee naar enkele favoriete eettentjes in Rome en laat jullie wat typisch Italiaanse dingen zien.

Ontbijt

Ik ontbeet iedere ochtend buiten de deur, wat was dat fijn! En iedere dag ontbeet ik hetzelfde: cappuccino e cornetto. Een cornetto heeft veel weg van de Franse croissant, maar de Italiaanse variant is net wat zoeter. Ik koos bijna iedere dag voor een cornetto alla crema, een cornetto met banketbakkersroom. Niet gezond, wél intens lekker! De meeste dagen was ik €2 kwijt voor dit ontbijt, een enkele keer betaalde ik €3 of €4. Ik kan het echt iedereen aanraden om ’s ochtends met een Italiaanse cappuccino en een cornetto vanuit een klein cafeetje te zien hoe de stad ontwaakt. Heerlijk!

Bij sommige restaurants is er overigens een groot verschil tussen de prijzen voor een cappuccino al banco en een cappuccino al tavorne.  Een cappuccino al banco ga je zelf aan de bar halen, dit is de “normale prijs”. De laatste houdt in dat de koffie je aan tafel gebracht wordt en deze is doorgaans minstens het dubbele qua prijs. Dit is niet bij alle restaurants zo, maar wel iets om in de gaten te houden.

Het is daarnaast niet gebruikelijk om na 11:00 nog cappuccino te drinken, men drinkt dan espresso.

Lunch

Vergeet je broodtrommeltje met thuisgesmeerde boterhammen, Italianen lunchen buiten de deur. Barretjes, cafeetjes en trattoria’s zijn er dan ook in overvloed. Mijn favoriet was een klein restaurantje in een steegje. Verscholen tussen de planten at ik er bruschetta en een salade en het was héérlijk.

20170410_190520

20170407_140738

Diner

Het diner bestaat in Italië uit (naar mijn mening) belachelijk veel gangen. Traditioneel beginnen Italianen met antipasti, een koud voorgerecht. Vaak is dit iets als focaccia, geroosterd brood of groenten. Daarnaast volgt een warm voorgerecht: I primi. Hier komen de pasta’s tevoorschijn. Dan komt het hoofdgerecht: I secondi. Als je dan nóg honger hebt, kun je nog kiezen voor een dolci en eventueel zelfs caffè o digestivo. Een nagerecht en een kopje koffie, om het eten te laten zakken.

Ik heb me helemaal niet aan die Italiaanse gebruiken gehouden, ik nam iedere keer zo’n I primi als hoofdgerecht en dat was meer dan voldoende. Zo nam ik bijvoorbeeld spaghetti, ravioli en pizza bianca.

20170410_124109

Pizza bianca had ik overigens nog nooit op deze manier gehad. Pizza bianca betekent ‘witte pizza’ en is dus in feite een pizza zonder tomatensaus. Het is een beetje vergelijkbaar met hoe wij focaccia kennen. Ik at zo’n pizza bianca met tomaat, mozzarella en rucola en het was echt heel lekker!

20170407_170437

Ik koos er wel bewust voor om nét iets verder te kijken dan de “€5 menu deal”-pizzeria’s, omdat dat soort pizzeria’s voor mijn gevoel nét iets minder “echt Italiaans” zijn. Een goede tip is overigens om niet in de buurt van de toeristische trekpleisters te dineren, maar sla juist dat ene kleine straatje in. Zo at ik aan “de achterkant” van Piazza Navona een pizza voor €7 en diezelfde pizza in hetzelfde restaurant áán Piazza Navona kostte €12. Goed voorbeeld van hoe Rome in elkaar steekt qua prijzen.

20170410_180023

En nog even een soort waarschuwing: Italiaanse obers zijn vrij intens. In drukke, toeristische gebieden wordt je om de vijf meter aangesproken door zo’n ober, of je wil komen eten. Ook heb ik driemaal de vraag gekregen “table for two?” en als ik dan met een vragend gezicht keek (ik reisde alleen), antwoordde zo’n ober met “you and me, eat together“. Ook wordt je overladen met knipoogjes en opmerkingen als “bella “. Zo kreeg ik een keer de opmerking dat ik ijs X moest nemen, want “it tastes like kisses“. Zoals ik al zei: vrij intens.

Italiaans ijs

Ik heb geen enkele keer een nagerecht genomen in een restaurant, want overal in Rome kom je desserts tegen. Italiaans ijs en andere zoetigheden vind je letterlijk overal in Rome. Op iedere hoek van de straat is wel weer een gelataria en in iedere trattoria of bar kun je zoetigheden scoren.

Mijn eerste Italiaanse ijsje had ik dan ook slechts drie uur nadat ik in Italië geland was, al achter de kiezen. Dat was bij Verde Pistacchio, een kleine ijszaak waar ik nog nooit van gehoord had, maar die er zó leuk uitzag dat ik er, ongeacht het tijdstip (11 uur ’s ochtends) naar binnen stapte. Ik koos voor stracciatella-ijs en pistache-ijs en beiden bleken enorm lekker! De toon voor mijn liefde voor Italiaans ijs was gezet.

Natuurlijk kon ik Giolitti niet overslaan. Deze ijszaak is me door drie mensen aangeraden en het is blijkbaar een begrip in Rome. Qua looks is Giolitti precies het tegenovergestelde van Verde Pistacchio: het is een antieke zaak. Bizar was dat er zelfs een wachtrij tot op de straat stond! Ik betaalde €3,50 en koos voor vanille cream ijs, chocolade ijs en coffee ijs.

17835094_1672299279746539_1322689573223091797_o.jpg

Het ijs was echt heel erg lekker, maar (sorry voor alle Giolitti fans!) echt niet het állerlekkerste ijs ooit.

Het allerlekkerste ijsje at ik op mijn allerlaatste dag, bij Wonderful Ice Cream. Deze ijszaak ziet er heel leuk uit, maar het ijs was vooral erg lekker. Ik koos voor nutella ijs, coffee ijs en kersenijs. Daar bovenop kreeg ik nog een dot slagroom, ook iets wat heel normaal schijnt te zijn in Italië.

20170410_145306

Voor dit ijsje betaalde ik €3. In het nutella ijs bleken halve pinda’s te zitten en hallelujah, dat was lekker. Echt, wow! Ook in het kersenijs zaten stukjes noot. Deze drie smaken lijken op het eerste oog misschien een wat gekke combinatie, maar het was echt fantastisch! Favoriete ijszaak van Rome!

Wonderful Ice Cream zit overigens ook nog op twee andere plekken in Rome.

Tiramisu

Naast Italiaans ijs heb ik natuurlijk ook tiramisu gehad. Tijdens de voorbereidingen van mijn reis naar Rome kwam ik een aantal keer de naam ‘Pompi’ tegen en toen ik in de buurt van Piazza di Spagna liep, liep ik toevallig tegen Pompi aan. Pompi is een tiramisubar en wordt omschreven als il regno del tiramisú, het koninkrijk van de tiramisu. Ze hebben er vijf soorten tiramisu: de klassieke variant, aardbei, banaan en chocolade, pistache en een variant met hazelnoot. Ik koos voor de pistache tiramisu, betaalde €4 en zocht een plekje in de zon op de bekende Spaanse trappen op het plein. De tiramisu was hemels en Pompi is écht een aanrader!

Pompi zit overigens ook op nog een aantal andere plekken in Rome.

 

Inmiddels ben ik weer terug in Nederland, maar ik mis Rome (en Italiaans eten!) enorm. Ik ga dan ook zéker nog eens terug. Ben jij al eens in Rome geweest? Wat waren jouw favoriete eetplekjes?

Advertenties

3 gedachtes over “Reisblog | Al etend door Rome, Italië

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s